หน้าที่ของเซนเซอร์รับภาพ หรือ Image Sensor

หน้าที่ของเซนเซอร์รับภาพ หรือ image sensor ก็เปรียบเสมือนแผ่นฟิล์มในยุคดิจิตอลนั่นเอง Image sensor ประกอบด้วย chip ซิลิกอนขนาดเล็กๆมายมายซึ่งภายในบรรจุไดโอดไวแสง (Photosite) เอาไว้ ซึ่งเจ้าตัวพวกนี้ล่ะครับ จะทำหน้าที่ในการรับรู้ถึงปริมาณแสงในส่วนต่างๆของภาพเพื่อส่งให้หน่วยประมวลผล เอาไปใช้และสร้างออกมาเป็นภาพที่เราเห็นกันในที่สุด ภาพข้างล่างจะแสดงเปรียบเทียบให้เห็นชัดเจนขึ้นเมื่อเทียบระหว่าง Film กับ image sensor

รู้จักกับ Photosite

หลักการทำงานของ Photosite ใน image sensor ก็คือเมื่อมีปริมาณแสงตกมากระทบ Photosite มันจะสร้างสัญญาณกระแสไฟฟ้าออกมา โดยยิ่งแสงตกลงมามาก กระแสที่สร้างขึ้นก็มากตามไปด้วย กระแสไฟฟ้าเหล่านี้จะถูกแปลงให้เป็นสัญญาณ Digital ผ่านทาง A/D Converter ซึ่งหน่วยประมวลผลก็สามารถเอาไปใช้สร้างสรรค์ออกมาเป็นภาพได้ต่อไป ตรงนี้มีจุดที่น่าสนใจอยู่ 2 ประการคือ

• ยิ่งมีจำนวน Photosite มากเท่าไหร่ ความละเอียดของภาพที่ได้ก็จะมากขึ้น
• ยิ่ง Photosite มีขนาดใหญ่เท่าไหร่ ความแม่นยำในการวัดสภาพแสงก็มากขึ้น

จำนวน Photosite เหล่านี้ก็คือเจ้า MP (Megapixel) ที่เรามักจะพูดถึงกันนั่นเอง กล้องที่มีจำนวน Photosite มาก ก็ย่อมจะมีโอกาสในการตรวจสอบสภาพแสง ณ จุดต่างๆของภาพได้ละเอียดขึ้น .. แต่ ก็ไม่ใช่ทั้งหมดครับ เพราะขนาดของแต่ละ Photosite ก็มีผลด้วยเช่นกัน ยิ่ง Photosite มีขนาดใหญ่ มันก็มีพื้นที่รับแสงมากขึ้น การสร้างกระแสไฟฟ้าก็มากขึ้น ทำให้ การคำนวณก็ละเอียดและแม่นยำขึ้นด้วย

ระหว่างกล้อง compact ความละเอียด 15MP กับกล้อง DSLR ความละเอียด 10MP อันไหนจะให้คุณภาพของภาพได้ดีกว่ากัน?

คำตอบก็คือ DSLR ครับ จริงอยู่ที่กล้อง Compact ตัวนี้อาจจะมีจำนวน MP ที่สูงกว่า แต่ว่า image sensor ของกล้อง Compact นั้นมีขนาดเล็กกว่า DSLR มาก (ประมาณ 1.5-2 เท่า) ลองนึกถึงสภาพ photesites 15 ล้านตัวต้องถูกอัดลงไปอยู่ในพื้นที่แคบๆสิครับ ตรงนี้ล่ะครับ มีผลต่อคุณภาพของภาพที่ได้อย่างมาก ต่างกับกล้อง DSLR ซึ่งแม้จะมีแค่ 10 ล้านพิกเซล แต่ว่าพื้นที่กว้างขวาง ทำให้แต่ละ photosite มีขนาดใหญ่ ความสามารถในการรับแสงมากกว่า การคำนวณภาพออกมาก็เลยดีกว่า มีสัญญาณรบกวนน้อยกว่า นอกจากนี้ถ้าขนาด photosite เล็กมากๆ แล้วปริมาณแสงที่ตกลงมามีมากเกินกว่าที่มันจะรับได้ ก็จะทำให้ภาพที่ออกมามีลักษณะเป็นแสงขาวๆฟุ้งๆอีกด้วย

Image Sensor ทำให้ภาพออกมาเป็นสีสันได้อย่างไร

ทีนี้เจ้า photosites ใน Image Sensor เหล่านี้รับปริมาณแสงเข้ามาหาตัวมัน แล้วมันก็บอกได้ว่าอันไหนสว่างมาก อันไหนสว่างน้อย แล้วทำไมภาพถึงออกมาเป็นสีสันได้อย่างไร ? ตรงนี้ก็ต้องมีตัวช่วยครับ ก็คือเค้าจะเอาฟิลเตอร์สีแดง เขียว และน้ำเงิน มาวางเป็นตัวกรองด้านหน้า image sensor อีกทีหนึ่ง โดยฟิลเตอร์นี้จะยอมให้แสงที่มีสีเหมือนตัวเองผ่านไปได้ แสงที่ไม่เหมือนก็จะถูกกั้นไว้ เมื่อรวมข้อมูลหลายๆจุดเข้าด้วยกันทำให้เกิดภาพออกมาเป็นสีสันได้อย่างที่เราเห็นๆกันครับ

CCD Sensor กับ CMOS sensor

เริ่มมึนๆกันบ้างรึยังครับ ผมพยายามไม่พูดถึงรายละเอียดที่เป็นเทคนิคมากนัก พอให้เข้าใจหลักการทำงานเบื้องต้นของมันไปก่อนนะครับ ทีนี้ เวลาเพื่อนๆอ่านสเปคกล้องดิจิตอลเคยเห็นคำเหล่านี้บ้างไม๊ครับ

• CCD sensor
• CMOS sensor

คงจะต้องผ่านๆตากันมาบ้างนะครับ สองตัวนี้ต่างกันยังไงล่ะ ง่ายๆเลย ที่ผมอธิบายมาข้างบนนี้เป็นหลักการของ CCD Sensor ครับ ข้อดีของระบบเซนเซอร์แบบ CCD ก็คือมันสามารถควบคุมสัญญาณรบกวน (ที่เราเรียกกันว่า Noise ในภาพ ลักษณะเป็นเม็ดเกรนหยาบๆ เห็นได้ชัดในเวลาที่ภ่ายภาพภายใต้แสงน้อยๆ) ได้ดีกว่า เนื่องจากตัวมันทำหน้าที่แค่รับแสง แล้วส่งต่อไปให้หน่วยประมวลผลคำนวณแบบแยกส่วนกัน ทำให้ขนาด Photodiode ที่อยู่บน CCD Sensor จะมีขนาดใหญ่กว่าและมีความไวแสงมากกว่า ภาพที่ได้ก็จะมีคุณภาพที่ดีกว่า ส่วนข้อเสียหลักๆของ CCD sensor ก็คือใช้พลังงานค่อนข้างเยอะกว่า (เมื่อเทียบกับ CMOS sensor) แล้วก็ต้นทุนในการผลิตค่อนข้างจะสูง (ต้องมีวงจรแยกสำหรับการประมวลผล A/D converter) ทำให้ปัจจุบัน หลายๆค่ายที่ผลิตกล้องเริ่มหันไปพัฒนาระบบ CMOS กันมากขึ้น

CMOS sensor ใช้หลักการผลิตเหมือนก้บ CPU คอมพิวเตอร์ การทำงานหลักๆก็เหมือนกับ CCD sensor ครับ จะต่างกันตรงที่แต่ละ pixel สามารถที่จะรับแสงและแปลงค่าออกมาเป็น digital ได้ในตัวมันเอง ไม่จำเป็นต้องใช้วงจรแยก ทำให้มีต้นทุนในการผลิตที่ถูกกว่าและยังประหยัดพลังงานอีกด้วย ในส่วนของคุณภาพเนื่องจากขนาด photosite ใน CMOS sensor มีขนาดเล็กกว่า CCD sensor(ต้องแบ่งที่ส่วนหนึ่งให้กับวงจรไฟฟ้า) ทำให้ภาพที่ได้มีสัญญาณรบกวนมากกว่า แต่อย่างไรก็ตาม ด้วยขบวนการผลิต และต้นทุนที่ถูกกว่า ทำให้ค่ายกล้องในปัจจุบันหันมาพัฒนาเทคโนโลยี CMOS กันมากขึ้นอย่างต่อเนื่อง จนเรียกได้ว่าทุกวันนี้คุณภาพของภาพที่ได้ออกมาใกล้เคียง CCD เลยทีเดียว

ร่ายกันมายาวเลยทีเดียวครับในวันนี้ เหนื่อยกันรึยังเอ่ย … เดี๋ยวในตอนต่อไปเราจะมาว่ากันด้วยเรื่องของขนาด image sensor กัน อย่าลืมติดตามอ่านกันต่อนะครับ

กลไกและการทำงานของกล้อง DSLR (Digital Single-Lens Reflect)

ผมจะขอเริ่มอธิบายจากกลไกและการทำงานของกล้อง DSLR ก่อนแล้วกันนะครับ เนื่องจากกลไกการทำงานของกล้องประเภทนี้ถือว่าเป็นพื้นฐานไปสู่การทำงานของกล้องอื่นๆด้วย กล้อง DSLR นั้น ชื่อเต็มๆของมันก็ตือ Digital Single-Lens Reflect ว่าแต่ ทำไมต้องเป็น Single-Lens Reflect? … ไอ้ Single Lens เนี่ยคงพอจะเข้าใจกันได้อยู่ เพราะแปลออกมาตรงตัวได้ว่าเลนส์เดี่ยว นั่นก็คือกล้องที่มีเลนส์เพียงตัวเดียว แล้ว Reflect ล่ะ มันคืออะไร เริ่มสงสัยกันแล้วใช่ไม๊เอ่ย คำว่า Reflect นั้นเกิดขึ้นมาจากกระจกสะท้อนภาพอันหนึ่งซึ่งวางอยู่ด้านหน้าเซนเซอร์รับภาพ ซึ่งจะทำหน้าที่สะท้อนแสงที่ผ่านเข้ามาทางเลนส์ขึ้นสู่ช่องมองภาพ (Viewfinder)ให้เรามองเห็นกัน ยิ่งพูดอาจจะยิ่งงง เรามาดูขั้นตอนการทำงานของกล้องกันดีกว่า น่าจะเข้าใจได้ง่ายขึ้นนะครับ

จากภาพกลไกการทำงานของระบบ DSLR (Digital Single-Lens Reflect) เราจะเห็นว่า เมื่อแสงลอดผ่าน Lens (1) เข้ามาแล้วก็จะวิ่งไปชนเข้ากับกระจกสะท้อนภาพ (Reflected Mirror) (2) หักเหแสงที่ได้ขึ้นสู่ด้านบน ผ่าน Focusing Screen (6) (ถ้าเพื่อนๆนึกภาพไม่ออกว่า Focusing Screen คืออะไร .. ลองถึงถึงภาพเวลาที่เรามองผ่าน Viewfinder แล้วจะเห็นเป็นจุดโฟกัส 3 จุดมั่ง 10 จุดมั่ง แล้วแต่รุ่นของกล้อง จุดที่เรามองเห็นเหล่านั้นล่ะครับ เกิดมาจากลวดลายบนเจ้า Focusing Screen นี่เอง)  ทีนี้แสงที่สะท้อนขึ้นมามันก็จะพุ่งขึ้นสู่ด้านบน แล้วทำยังไงล่ะ เราถึงจะเห็นภาพผ่าน Viewfinder (8)ได้ .. เค้าก็คิดค้นสิ่งหนึ่งขึ้นมาเรียกว่า Pentaprism (7) เพื่อหักเหแสงอีกทีนึงเข้าสู่ Viewfinder และด้วยระบบนี้เราจะเห็นได้ว่า ภาพที่มองเห็นตอนเล็งผ่าน Viewfinder นั้น มันก็คือภาพภาพเดียวกับที่เลนส์มองเห็นเลย ตรงนี้มีประโยชน์มากๆสำหรับการจัดองค์ประกอบภาพ ทำให้ความคลาดเคลื่อนมีน้อยลง (กล้องบางชนิดที่มีช่องมองภาพด้านบน แต่ไม่ใช่ DSLR ภาพที่เรามองเห็น จะเป็นภาพที่มองทะลุกระจกมองภาพออกไปเฉยๆ ไม่ใช่ภาพที่สะท้อนขึ้นมาจากเลนส์ ทำให้การจัดองค์ประกอบอาจมีการผิดเพี้ยนได้)

กล้องดิจิตอล (Digital Camera) ถ่ายภาพได้อย่างไร

เอาล่ะครับ ทีนี้เรามองเห็นภาพที่จะถ่ายละ จัดองค์ประกอบเรียบร้อย แต่ทำยังไงจะถ่ายภาพได้ล่ะ? จากที่ผมเคยเล่าให้ฟังว่า การถ่ายภาพก็คือการที่กล้องบันทึกค่าแสงที่ได้รับผ่านเลนส์ลงบนเซนเซอร์รับภาพ (4) แล้วประมวลผลออกมาเป็นภาพให้เราเห็นผ่านทางจอ LCD  ทีนี้ลองย้อนกลับมาดูที่กลไกตามภาพด้านบน จะเห็นว่าในขณะที่เรามองภาพเพื่อจัดองค์ประกอบอยู่นั้น เจ้ากระจกมองภาพมันก็ดันมาขวางหน้าพระเอกของเรา (เซนเซอร์รับภาพ) อยู่พอดิบพอดี ทำยังไงดีล่ะ .. เค้าก็คิดระบบกลไกขึ้นมาเพื่อดีดเจ้ากระจกมองภาพนี้ให้ยกขึ้นเพื่อหลีกทางให้แสงวิ่งผ่านเข้ามาได้ (จากภาพด้านบน กระจกสะท้อนภาพ (2) จะยกขึ้นจากตำแหน่งเดิมของมันไปอยู่ที่ตำแหน่ง (5)) เพื่อนๆคงจะเคยได้ยินเสียงฟลึบฟลับๆ กันมาบ้างเวลาที่มีการลั่นชัตเตอร์เพื่อถ่ายภาพ เสียงนี้ล่ะครับ คือเสียงที่เวลาเจ้ากระจกสะท้อนภาพดีดตัวขึ้นนั่นเอง สุดท้ายพอกระจกสะท้อนภาพยกตัวขึ้น แสงก็ลอดเข้ามาได้ ทีนี้ก็เป็นหน้าที่ของม่านชัตเตอร์ที่จะต้องเปิดออก เพื่อควบคุมให้แสงตกกระทบสู่เซนเซอร์รับภาพในปริมาณที่เราตั้งไว้ ก็เป็นอันสิ้นสุดกระบวนการ เพื่อนๆจะสังเกตได้อีกอย่างหนึ่งว่า ระหว่างกดชัตเตอร์เพื่อบันทึกภาพ เราจะไม่สามารถมองเห็นภาพผ่านทาง Viewfinder ได้เลย นั่นก็เพราะขณะนั้นไม่มีกระจกสะท้อนภาพนั่นเอง เป็นยังไงบ้างครับ เริ่มพอจะเข้าใจกระบวนการทำงานของกล้องคู่ใจของเราบ้างรึยัง ผมเคยเห็นบางคนที่เริ่มหัดใช้กล้องใหม่ๆมักจะมีคำถามประมาณว่า เราจะปิดเสียงชัตเตอร์กล้อง DSLR ได้ไม๊ ถึงตรงนี้ คิดว่าน่าจะได้คำตอบกันแล้วนะครับว่าทำได้หรือไม่ อิอิ :p

การทำงานของกล้องดิจิตอลคอมแพค (Digital Compact)

ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ก่อนจะจากกันวันนี้ ผมขออ้างอิงไปถึงการทำงานของกล้องดิจิตอลคอมแพค (Digital Compact) นิดนึงครับ การทำงานเพื่อบันทึกภาพของกล้องดิจิตอลคอมแพค (Digital Compact) ก็เป็นหลักการเดียวกับกล้อง DSLR นี่ล่ะครับ เพียงแต่กล้องดิจิตอลคอมแพค (Digital Compact) จะไม่มีกระจกสะท้อนภาพ ไม่มีม่านชัตเตอร์ แล้วก็ไม่มี pentaprism อย่าเพิ่งงงกันนะครับ ว่ามันจะถ่ายรูปออกมาได้อย่างไร … อธิบายให้ฟังได้ง่ายๆว่า เมื่อแสงลอดผ่านเลนส์เข้ามามันก็จะตกกระทบลงบนเซนเซอร์รับภาพเลยครับ นั่นก็คือเซนเซอร์จะได้รับแสงตลอดเวลาที่เปิดกล้อง ตรงนี้ทำให้เกิดข้อดีคือ สามารถนำมาทำเป็นระบบ Live view อย่างที่เราใช้ๆกันอยู่ได้ (ระบบ Live View ก็คือการที่เรามองภาพก่อนถ่ายผ่านทางหน้าจอ LCD แทนที่จะเป็น Viewfinder) ทีนี้พอเวลาเรากดชัตเตอร์เพื่อถ่ายภาพ กล้องก็จะใช้ระบบควบคุมแบบ Electronics เพื่อปิด-เปิด การทำงานของเซนเซอร์รับภาพให้ได้ปริมาณแสงตามที่เราตั้งไว้ เมื่อนำค่าแสงที่ได้ไปประมวลผลต่อ ก็จะได้ภาพสวยๆออกมาตามที่เราต้องการ .. เพื่อให้เห็นภาพชัดขึ้น ผมขอสรุปแบบนี้ครับ

• ม่านชัตเตอร์ –> ถูกแทนที่ด้วยระบบ Electronics ตัดต่อการทำงานด้วยวงจรไฟฟ้า
• กระจกสะท้อนภาพ –> ไม่จำเป็นต้องมีเพราะใช้การแสดงผลภาพผ่านทาง Live View
• Pentaprism –> ไม่จำเป็นต้องมีเนื่องจากไม่ต้องใช้กระจกสะท้อนภาพ

และด้วยเหตุผลหลักๆสามข้อนี้ล่ะครับ ทำให้กล้องดิจิตอลคอมแพค (Digital Compact) เป็นกล้องเป็นกล้องที่มีจุดเด่นอย่างที่มันเป็น นั่นก็คือ มีขนาดเล็ก พกพาสะดวก และใช้งานง่าย เป็นที่นิยมของคนทั่วไป

วันนี้พูดกันถึงแต่เรื่องราวทางเทคนิคทั้งนั้นเลยนะครับ เพื่อนๆคงจะเริ่ม มึนๆ เบลอๆกันบ้างแล้ว ผมก็ถือโอกาสขอจบเอาไว้ตรงนี้ก่อนดีกว่า ให้เวลาเพื่อนๆได้ทบทวน และหาความรู้เพิ่มเติมในเรื่องที่ผ่านๆมาแล้ว ก่อนที่ในตอนหน้า เราจะลงลึกไปถึงในส่วนของเซนเซอร์รับภาพ เลนส์ และทางยาวโฟกัสกันครับ

ทำความรู้จักกับแสง (Visible Light) กันก่อน

แสง (Visible Light) เป็นช่วงหนึ่งของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่มีความยาวคลื่นอยู่ระหว่าง 400-700 nm (นาโนเมตร) เราจะไม่สามารถมองเห็นคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่มีความยาวคลื่นต่ำกว่านี้ (Ultra-Violet) หรือสูงกว่านี้ (Infrared) ได้ หลายๆคนที่ไม่ได้เรียนมาทางนี้อาจจะเริ่มรู้สึกงงๆกันบ้างว่าเอ๊ะ มันต้องยากอย่างนี้เลยเรอะ ไม่เป็นไรครับ เอาเป็นว่าอ่านไว้เป็นความรู้ละกัน ไม่ซีเรียสครับ

แสง นั้นมีคุณสมบัติหลักๆที่สำคัญคือ

• เดินทางเป็นเส้นตรง
• เมื่อแสงกระทบวัตถุใดๆ มันจะ สะท้อนกลับ .. ส่องทะลุผ่านไป .. หรือว่าดูดซับไว้ในวัตถุนั้น
• แสงที่ส่องลงมานั้นประกอบด้วยสเปคตรัมของสี (ถ้านึกภาพไม่ออก ลองนึกถึงสีรุ้งครับ ม่วง คราม น้ำเงิน เขียว เหลือง แสด แดง อันนั้นเลย) ถ้าเทียบกับช่วงความยาวคลื่นแสงที่คนมองเห็นแล้ว เราสามารถแบ่งสเปคตรัมออกได้เป็น 3 ช่วงหลัก คือ 400-500 นาโนเมตร จะเป็นแสงสีน้ำเงิน 500-600 นาโนเมตรจะเป็นแสงสีเขียว และ 600-700 นาโนเมตรจะเป็นแสงสีแดง ซึ่งสามสีนี้ก็คือแม่สีที่เราใช้กันอยู่นั่นเอง
• การที่เรามองเห็นวัตถุมีสีต่างๆกันได้ เพราะวัตถุนั้น สะท้อนกลับบางสีได้ ยอมให้บางสีทะลุผ่านได้ หรือดูดซับบางสีเอาไว้ได้

เรามองเห็นสีต่างๆได้อย่างไร

การที่เรามองเห็นวัตถุเป็นสีขาวได้ ก็เนื่องมาจากวัตถุสีขาวนั้นสะท้อนแสงทุกสีออกจากตัวมันทั้งหมดในอัตราส่วนที่เท่าๆกัน (ทำไมสะท้อนแสงทุกสีออกมาแล้วต้องเห็นเป็นสีขาว .. ก็ลองดูที่โลโกตรงกลางของช่องเจ็ดสีสิครับ ) ในทำนองเดียวกัน เราเห็นวัตถุเป็นสีดำก็เนื่องมาจากวัตถุสีดำดูดทุกสีไว้กับตัวมันเอง เมื่อไม่มีอะไรสะท้อนกลับออกมา เราก็เลยไม่เห็นสีของมัน ส่วนในกรณีของสีอื่นๆ เช่นวัตถุสีแดง เราเห็นเป็นสีแดงก็เพราะวัตถุนั้นสะท้อนกลับออกมาได้เฉพาะสีแดง หรือถ้าวัตถุที่สะท้อนออก

มาได้เฉพาะสีเหลืองกับสีแดง เราก็จะมองเห็นวัตถุนั้นเป็นสีส้มนั่นเอง

อุณหภูมิสีคืออะไร

จะเห็นได้ว่าอัตราส่วนการสะท้อนกลับออกมาของสีน้ำเงิน เขียว หรือว่าแดง มีผลต่อสีที่เรามองเห็น ก็เลยมีการคิดค้นระบบขึ้นมาเพื่อระบุสีของแสงที่เรามองเห็น โดยวิธีที่นิยมกันก็คือระบุเป็น อุณหภูมิสี (Color Temperature) ระบบอุณหภูมิสีนี้ก็ได้มาจากการทดลองเพิ่มความร้อนให้วัตถุสีดำ(ที่ต้องใช้วัตถุสีดำก็เพราะวัตถุสีดำมันไม่สะท้อนแสงสีอื่นๆออกมาจากตัวมันเลย ดังนั้นสีที่เราเห็นก็คือสีของตัวมันจริงๆ ไม่มีแสงจากแหล่งกำเนิดอื่นๆมาผสม) จนมันเปลี่ยนสีของตัวเองไปเรื่อยๆ สังเกตง่ายจากการเผาถ่าน แรกๆจะเห็นเป็นสีแดง พอให้ไฟร้อนขึ้นเรื่อยๆมันก็จะเปลี่ยนไปเป็นสีส้ม เหลือง และขาวในที่สุด ด้วยเหตุนี้ เราก็สามารถเอาสีของแสงที่เกิดขึ้นมาเปรียบเทียบกับสีของวัตถุดำได้ หากสีที่ได้เหมือนกัน อุณหภูมิของวัตถุดำในขณะนั้น ก็คืออุณหภูมิสีของแสงที่เราต้องการนั่นเอง

คุณสมบัติของแสงอาทิตย์

ทีนี้มาว่ากันด้วยเรื่องของแสงอาทิตย์กันบ้าง .. แสงอาทิตย์นั้นเป็นแสงต่อเนื่อง (แสงต่อเนื่องก็คือแสงที่ส่องออกมาตลอดเวลา ตรงกันข้ามกับแสงไม่ต่อเนื่อง ซึ่งถูกยิงออกมาแล้วก็ดับวูบไปอย่างเช่นไฟแฟลช) ที่มีสีและทิศทางเปลี่ยนไปเรื่อยๆระหว่างวัน สาเหตุก็เนื่องมาจากโดยปกติแล้วแสงอาทิตย์จะต้องส่องผ่านชั้นบรรยากาศลงมายังโลก และการที่โลกหมุนรอบตัวเอง หมุนรอบดวงอาทิตย์ก็ทำให้มุมกระทบของแสงกับชั้นบรรยากาศเปลี่ยนไปเรื่อยๆนั่นเอง นอกจากนี้แล้วฝุ่นละอองต่างๆในอากาศก็ยังมีผลต่อสีและแสงของดวงอาทิตย์ด้วยเช่นกัน เราอาจจะยังเคยสังเกตว่าแสงอาทิตย์ตอนเช้า กับ ตอนเย็นทำไมไม่เหมือนกัน ทั้งๆที่ดวงอาทิตย์ก็น่าจะเคลื่อนที่มาอยู่ในมุมที่ใกล้เคียงกัน คำตอบก็คือในช่วงตอนเช้านั้น อากาศค่อนข้างจะสดชื่น ฝุ่นละอองต่างๆมีอยู่น้อย ทำให้แสงอาทิตย์นั้นส่องผ่านลงมาได้ตรงๆ ในขณะที่ตอนเย็นนั้นอากาศเต็มไปด้วยฝุ่นละอองจากการทำงานมาทั้งวัน แสงอ่าทิตย์ที่ส่องลงมาจึงตกกระทบแล้วเกิดการหักเหกับฝุ่นเหล่านี้ ทำให้เราเห็นสีของมันแตกต่างออกไป

แล้วทำไมกล้องถึงวาดภาพด้วยแสงได้ล่ะ ? กล้องทำงานอย่างไร ?

ก็ง่ายๆเลยครับ เมื่อเราลั่นชัตเตอร์เพื่อบันทึกภาพ หน้ากล้องก็จะเปิดออก ทำให้แสงส่องลอดผ่านเลนส์เข้าไปตกกระทบยังแผ่นฟิล์ม หรือว่าเซนเซอร์รับภาพในยุคดิจิตอล ซึ่งค่าแสงที่ตกกระทบนั้นก็จะถูกบันทึกเอาไว้แล้วประมวลผลออกมาเป็นภาพสวยๆได้อย่างที่เราเห็นๆกันนั่นเอง

เอาล่ะครับ ถึงตรงนี้เพื่อนๆคงพอได้ไอเดียคร่าวๆเกี่ยวกับเรื่องแสงและการวาดภาพด้วยแสงกันบ้าง ไม่มากก็น้อยนะครับ เรื่องของแสงจริงๆแล้วมีรายละเอียดปลีกย่อยอีกมากเลยครับ ซึ่งถ้าจะให้พูดกันคงไม่จบง่ายๆแน่ๆ เอาเป็นว่าถ้าเพื่อนๆมีข้อสงสัย หรืออยากรู้เรื่องอะไรเพิ่มเติมก็ลองส่งๆกันเข้ามาได้นะครับ ถ้าทางเรามีข้อมูลก็จะเอามาโพสให้อ่านกัน ถ้าอันไหนไม่รู้ จนปัญญา เราก็จะพยายามไปขวนขวายหามาให้ได้ครับ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าว่าด้วยเรื่องการทำงานของกล้องกันครับ

ทำไมต้องเรียนถ่ายภาพด้วยกล้องดิจิตอล(Digital Camera)

เมื่อ 4-5 ปีก่อน ถ้าพูดถึงกล้องดิจิตอล(Digital Camera) แล้วยังเป็นอะไรที่ค่อนข้างไกลตัวพวกเราอยู่พอสมควร ส่วนนึงก็ด้วยราคาที่ยังค่อนข้างสูงอยู่มาก เทคโนโลยีก็ยังใหม่ กล้องที่ออกมาก็มีขนาดใหญ่ เทอะทะไปบ้าง โดยเฉพาะถ้าพูดถึงกล้อง DSLR (Digital Single-lens Reflect) นี่ยิ่งแล้วใหญ่ น้อยคนนักที่จะมีโอกาสได้จับ ได้ใช้ ราคาก็อยู่ในหลักห้าหมื่นขึ้นไปกันเลยทีเดียว ^^’ จนมาถึงวันนี้ ด้วยเทคโนโลยีที่พัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด ทำให้กล้องมีราคาถูกลงเรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นกล้อง Compact กล้อง DSLR หรือแม้กระทั่งกล้องมือถือก็ทำออกมาคุณภาพสูงจนน่าทึ่ง เรียกได้ว่ากล้องดิจิตอล(Digital Camera) ได้ก้าวขึ้นมาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันของพวกเราอย่างเต็มตัวแล้วก็ว่าได้

กล้องดิจิตอล (Digital Camera) มีกี่แบบ

ก่อนจะเข้าสู่เนื้อหาอย่างจริงจังต่อไปในตอนหน้า เรามาว่ากันด้วยเรื่องเบาๆ ถึงประเภทของกล้องดิจิตอล(Digital Camera) ซักหน่อยเพื่อเป็นการเรียกน้ำย่อยนะครับ กล้องดิจิตอล(Digital Camera) นั้น ผมขออนุญาติแบ่งออกเป็น 3 กลุ่มใหญ่ๆ ตามการใช้งานทั่วๆไปในปัจจุบันดังนี้ครับ

1) กล้อง Digital Compact

กล้อง Digital Compact น่าจะเรียกได้ว่าเป็นกล้องที่พวกเราส่วนใหญ่จะคุ้นเคยมากที่สุดก็ว่าได้ เนื่องจากเป็นกล้องที่มีขนาดเล็ก พกพาง่ายๆ ไปที่ไหนก็ได้ เวลาจะหยิบออกมาใช้งานก็สะดวก การใช้งานก็ง่ายๆ ส่วนใหญ่จะมีโหมดการถ่ายแบบสำเร็จรูปเช่น ถ่ายคน ถ่ายวิว ถ่ายกลางคืน มาให้แล้วอย่างเสร็จสรรพ ยิ่งไปกว่านั้น ทุกวันนี้กล้อง Digital Compact ก็ยังคงพัฒนาฟังก์ชันช่วยการใช้งานแบบนี้ออกมายั่วน้ำลายพวกเราอยู่เรื่อยๆ จะเห็นได้จากกล้องรุ่นใหม่ๆจะมีลูกเล่นเช่น ระบบตรวจจับรอยยิ้มก่อนลั่นชัตเตอร์ (face detection) หรือจะเป็นระบบเลือกจุด Focus ได้ด้วยการสัมผัสบนจอ touch screen และอื่นๆที่คงจะทะยอยตามกันออกมาอีกมากมายให้เราได้เลือกใช้กัน

2) กล้อง Prosumer

หากผมใช้คำว่ากล้อง Prosumer หลายๆคนอาจจะเริ่มขมวดคิ้วนิดๆว่าเอ๊ะ นี่มันคือกล้องประเภทไหนกันหว่า แต่ถ้าผมเรียกว่ากล้อง DSLR Like แล้วล่ะก็ คงมีคนร้องอ๋อเพิ่มขี้นอีกเยอะเลย กล้อง DSLR Like (ขออนุญาติเรียกแบบนี้ตามกระแสละกันนะครับ) จริงๆแล้วก็ถือว่าเป็นกล้อง Digital Compact ประเภทหนึ่ง เนื่องจากมันมีขนาดเซนเซอร์รับภาพที่เท่าๆกัน กลไกการทำงานเพื่อให้ได้ภาพออกมาก็ใกล้เคียงกัน สิ่งที่เพิ่มขึ้นมาสำหรับกล้องประเภทนี้ก็คือฟังก์ชันในการถ่ายภาพต่างๆที่ใกล้เคียงกล้อง DSLR ก็เลยเป็นที่มาให้หลายๆคนเรียกมันว่า DSLR Like เพื่อนๆที่ยังไม่เคยจับกล้องประเภท SLR คงอาจจะงงๆว่าไอ้ฟังก์ชันที่มันเพิ่มมาเหล่านี้มันคืออะไร แล้วมันจะทำอะไรให้เกิดประโยชน์กับชีวิตบ้างไม๊ อันนี้ก็คงต้องคอยติดตามอ่านกันต่อไปนะครับ เดี๋ยวผมจะทะยอยมาเล่าเพื่อนๆให้ฟัง

3) กล้อง DSLR

กล้องดิจิตอล(Digital Camera) ประเภทสุดท้ายก็คือ กล้อง DSLR ซึ่งเป็นกล้องที่เรียกว่ากำลังได้รับความนิยมเป็นอย่างสูงในปัจจุบันเลยทีเดียว กล้องประเภทนี้ (DSLR) จะมีกลไกในการทำงานที่แตกต่างออกไปจากกล้อง Digital Compact และมีขนาดของเซนเซอร์รับภาพที่ใหญ่กว่ามาก กล้องประเภทนี้จะสามารถเปลี่ยนถอดเปลี่ยนเลนส์ได้ตามช่วงซูมต่างๆ และมีฟังก์ชันในการปรับแต่งค่าต่างๆในการถ่ายมากมาย เรื่องของกล้อง DSLR ถ้าจะให้พูดกันจริงๆ ก็คงยาวล่ะครับ เอาเป็นว่า ผมจะมาอธิบายแบบเจาะลึกอีกทีในตอนต่อๆไปละกัน

เอาล่ะ เพื่อนๆคงพอจะได้ไอเดียคร่าวๆเกี่ยวกับกล้องดิจิตอล(Digital Camera) กันไปบ้างแล้วนะครับ เดี๋ยวตอนหน้าเราจะมาพูดถึงรายละเอียด กลไกการทำงานของกล้องแต่ละประเภทกัน อย่าลืมติดตามอ่านกันต่อนะครับ …

]]> http://www.lungklong.com/digital-camera/feed/ 0